Drie generaties bij Vebego: het verhaal van Mariyana, Silviya, Kremena en Rumen

In 2017 begon Mariyana als eerste van haar familie bij Vebego. Ze werkte als voorvrouw in het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis. Als voorvrouw verdeel je de schoonmaaktaken, houd je toezicht en maak je zelf ook schoon. Via Mariyana kwamen daarna haar zus, haar moeder en haar neefje ook bij Vebego terecht.

Toen Mariyana en haar familie begonnen, spraken ze nog weinig Nederlands. Vebego vroeg waar ze behoefte aan hadden en regelde een cursus Nederlands. Zus Kremena: "Vroeger konden we bijna alleen onze namen zeggen. Nu kunnen we gewoon met iedereen praten. Daar ben ik hartstikke trots op."

Moeder Silviya is vorig jaar aan haar schouder geopereerd en kan daardoor niet meer werken. Maar haar band met Vebego is er niet minder om. Kleinzoon Rumen: "Ze gaat af en toe nog koffiedrinken met collega's. En gelukkig bellen ze regelmatig op om te vragen hoe het met haar gaat." Zus Kremena vult aan: "Mensen letten hier goed op elkaar. Dat is fijn."

Op het werk zijn ze gewoon collega's. Mariyana, Kremena, Silviya en Rumen noemen elkaar bij hun voornaam. Rumen legt uit: "We willen niet dat mensen denken dat we elkaar voortrekken." Dat levert soms grappige situaties op. Mariyana lacht: "Een collega wist niet dat Silviya mijn moeder is. Toen ik vertelde dat ik haar help met douchen, keek ze mij heel vreemd aan!"

Wat deze familie drijft? De waarden die ze van thuis hebben meegekregen. Mariyana: "Van onze ouders hebben we geleerd dat werken heel belangrijk is. We werken hard, bouwen op elkaar en zijn trots op wat we doen. Bij ons thuis is het net als bij Vebego: kijken, denken, doen."